Miami II en III

Op het moment dat ik dit schrijf zitten we al in de villa. IK loop meer dan een week achter met mijn blog dus vandaar ook Miami in 1 x er op zetten.



Nadat we lekker op de kamer ontbeten hebben gaan we weer vroeg op pad over de bruggen vanaf Key West naar Miami. Dit wordt weer een lange rit en we zijn benieuwd hoe Finn zich houdt. Tot nu toe gaat het goed en na vandaag worden het ook geen extreem lange ritten meer. Ook nu is de route weer erg mooi, ondanks dat we em al een keer gereden hebben. We stoppen onderweg 1 x om even voor Finn te zorgen en voor onszelf uiteraard en daarna speren we weer door richting Miami. Altijd even spannend als je een grote stad binnen komt rijden. We willen eigenlijk buiten de tolwegen omrijden, maar dat lukt blijkbaar niet altijd. En er gebeurt ons wat, iets wat eerder deze vakantie ook al een keer gebeurde. We rijden door een sunpass poortje omdat de cash poortjes verbouwd worden of de weg die er door heen gaat. We zijn benieuwd wat dat gaat opleveren. Geen enkel probleem om een dollar of zelfs minder te betalen, maar wat nu als je niet kan betalen? Misschien even mailen naar Alamo… Heeft iemand dit vaker gehad? Uiteindelijk vinden we natuurlijk dankzij tomtom wel weer vrij makkelijk ons hotel in downtown Miami. Het Marriott hotel wat aan een mega verbouwing onderhevig is. Daar merken we eigenlijk weinig van want het gaat met name om de eerste 2 verdiepingen en de rest draait gewoon lekker door. Prachtige kamer op de 29ste (!) verdieping met nog net mooi uitzicht over de Biscane Bay. Leuk zwembad ook zien we vanaf bovenaf en natuurlijk moet er met Finn even gezwommen worden. Daar is ie helemaal gek van! Bij het zwembad komen we nog even aan de praat met een Nederlander die hier inmiddels 14 jaar woont, maar geboren en getogen is in Deventer. Hij vond het erg leuk om met Nederlanders te praten en was hier ooit verzeild geraakt via een baan op een cruise schip en verkocht nu medische producten en het ging hem erg goed. Was 2 jaar geleden verhuisd van Chicago naar Naples en het leven beviel em goed hier in Florida. Wij begrijpen em wel . Na zijn vrouw gezien te hebben vermoeden we dat het plastische chirurgachtige producten zijn die ie verkoopt, want mevrouw zag er uit alsof er een goede stukadoor aan te pas was gekomen. Maar wel leuk om even te kletsen hoor. Finn sloot gelijk vriendschap met zijn 3-jarige dochtertje en leende wat van zijn spelletjes uit. Na het zwemmen gingen we naar het Bayside Marketplace, een mall in downtown Miami. Daar konden we even lekker eten en scoorden we nog wat spulletjes voor Finn en keek Leinie nog even voor zichzelf, maar slaagde uiteindelijk niet. Wel een mooi plekje dit trouwens. We wilden het niet te laat maken en moesten nog ergens een pakje melk voor Finn kopen. Tomtom ingesteld op dichtstbijzijnde Publix en rijden maar. Maar de buurt waarin we reden werd er niet beter op en de Publix bestond ook al niet en het werd donkerder en donkerder. Terug naar het hotel dan maar en we kwamen nog langs een Walgreens. Daar dan maar even naar binnen en hoewel ook geen lekkere buurt (misschien overdrijven we hoor, maar je neemt liever geen risico.) vonden we snel een melkie en wat te snaaien en gingen we snel weer naar het hotel. Dit ging gelukkig goed en Finn nam zijn melkie en wij gingen nog even lekker een filmpje kijken met laptop en tv. Toch goed dat we de HDMI kabel gekocht hebben. Morgen naar Miami-beach. De volgende ochtend namen we weer ontbijt op onze kamer en wilden dat eigenlijk op ons balkonnetje doen op 29 hoog, maar dat durfde ik eigenlijk met Finn niet zo goed. Meer mijn eigen angst natuurlijk! Ontbijtje binnen smaakte ook prima en nu op naar Ocean Drive bij Miami-beach. Parkeergarage via tomtom snel gevonden en nu op naar de Beach. Lekker warm weer en een behoorlijke wind zeg! Het zand vloog in de rondte en de golfjes waren er ook naar, al viel het wel mee hoor. Maar de life guards vloten iedereen terug die net even te ver het water inging. Ikzelf had niet echt zin om te zwemmen en Finn vond de golven veels te eng, maar Leinie ging het water wel even in. Voelde wel lekker aan hoor, maar omdat Finn weer in de stress schoot (hij moet echt aan alles eerst wennen voordat ie het leuk vind, maar daarna gaat het meestal goed) bleef ik op het strand en bleven we ook niet zo heel erg lang. Daarna nog even de winkeltjes gekeken op Collins Avenue en toen weer terug naar de auto. Even een Publix opzoeken en het ontbijt en/of lunch voor morgen bij elkaar kopen. De koelbox was mee dus we konden er wel wat dingen instoppen die goed zouden blijven. We gingen daarna naar de Aventura Mall. Die was zo gevonden en daar konden we even heerlijk in de airco alles bekijken en iets te eten nemen. Een mooie mall en dat was wel weer even lekker kijken geblazen, want we houden ons nog erg in met shoppen. Je moet natuurlijk wel iets te doen hebben in de laatste week! Ik at voor slechts $5 een heerlijke nasi met Chicken Teriyaki en het smaakte mij en mijn mannetje weer uitstekend en toen Leinie ging proeven ging ze het ook maar even halen. Lekker, redelijk gezond en niet duur! En zo maakten we de dag lekker vol en konden we tevreden naar ons hotel terug. We hadden even lekker geproefd aan Miami en het was goed zo. Morgen gaan we door de everglades naar Naples voor 3 dagen en da’s heerlijk voor Finn en voor ons. Even niet zoveel in de auto en genieten van zwembad, shops en strand.

Key West I en II

Deze keer 1 verslag over 2 dagen. We lopen hopeloos achter met ons blog en hopen zo iets in te lopen.



Uitstekend geslapen in het Westin hotel en rustig aan gedaan in de ochtend. Alle spullen weer naar de auto versleept en daarna een kwartje in de parkeerautomaat vlakbij de Starbucks, waar we ons ontbijtje gingen halen. Dat smaakte prima en toen snel op weg, Omdat het zaterdag was reden we vrij snel de stad uit. We waren op de goede route en eens te meer bleek dat we erg veel steun hadden aan de tomtom. Leinie was een beetje huiverig voor alle bruggen die we tegen zouden komen, maar gaande de rit bleek dat en het uitzicht en de route erg mee vielen. Finn was inmiddels in slaap gevallen en we reden in 1 ruk door naar Key West. Natuurlijk sla je dan mooie stukjes over, maar met een kleine bij je probeer je de tijd zo goed mogelijk te verdelen. Rond lunchtijd vonden we ons hotel: The Crown Plaza op Duval Street. De onofficiële hoofdstraat van het eiland. Van hier uit konden we alles wel lopend bekijken. Nadat we erg vriendelijk en keurig waren ingecheckt, zochten we de auto weer op om even boodschapjes te doen en iets te eten. Na de lunch was het tijd om even lekker te gaan zwemmen en Finn de nodige aandacht te geven. Het water was weer heerlijk en we genoten weer volop van ons kleine mannetje. Hij is duidelijk gek op water. Ok de zee nog niet, maar dat gaan we nog wel even oefenen. Na een tijdje sloeg e vermoeidheid toe bij Finn en ging ik met ons mannetje even een kleine pauze houden en bleef Leinie nog even van de zon genieten. Finn moest natuurlijk goed uitgeslapen zijn, want we wilden van het gezellige avondleven en de zonsondergang genieten. Rond 18.00 uur was Leinie ook weer boven en konden we schoon en fris op pad. Het was gezellig druk op straat en we merkten hoe relaxed iedereen hier was. We sjokten lekker door naar Mallory Square waar we de straatartiesten gingen bekijken en de zonsondergang mee konden gaan maken. Deze was weer erg mooi en we genoten, totdat… Er was een straatartiest vermomd als Spiderman en Finn schoot echt volledig in de stress bij het zien van deze superhero. Hij klom helemaal in me en trilde helemaal en riep maar NEE, die meneer Nee… Hahaha. We hielden em vakkundig weg bij spiderman en hij werd gelukkig weer rustig. Morgen goed oppassen dus voor Spiderman. Ondertussen hadden we nog steeds niets gegeten en dat deden we dan maar op de terugweg naar ons hotel. Beetje laat maar het smaakte prima. Leinie een lekkere burger en ik Chickenfingers en patatjes. Smaakte overigens prima en dat vond Finn ook want hij smikkelde lekker mee. Rond half 10 waren we weer op de kamer. Finn doodmoe natuurlijk en die sliep snel terwijl wij nog een beetje gingen lezen en/of op de laptop gingen bloggen of internetten. De volgende ochtend genoten we weer van een zelf gemaakt ontbijtje en leek het ons leuk om vandaag lekker te gaan fietsen op het eiland. Het bleek echter niet zo makkelijk om een fiets met een kinderzitje te huren. De dichtstbijzijnde verhuurder verwees ons door naar een andere verhuurder, op een paar minuten afstand lopen. Daar aangekomen had ook hij geen kinderzitjes, maar hij ging wel even bellen voor ons. En jawel hoor: iemand kwam 2 fietsen bij ons hotel afleveren, waarvan 1 met een kinderzitje. Nog geen half uurtje later zaten we op de fietsen ($40 voor 24 uur, vond ik wel meevallen) en konden we de boel gaan verkennen. Nog even schrikken, want Finn moest een helmpje op en we weten dat ie dan in protest komt, maar na enig aandringen liet ie em keurig zitten en konden we zonder problemen op pad. Allereerst fietsten we naar het “most southern point” Zoals je al hoort, het meest zuidelijke puntje van de VS, waar je met goed weer Cuba moet kunnen zien liggen (dat was nu niet het geval). Leuk om daar een foto van te hebben, maar er stond een rij!! Daar hadden we no even geen zin in en we zouden later nog wel even terugkomen. We kronkelden over het eiland en kwamen uiteindelijk weer in de buurt van Mallory Square. Daar in de buurt lag nog een gigantisch cruiseschip. Altijd leuk om even te bekijken. Omdat het weer erg warm was en we behoorlijk aan t zweten waren namen we een drink pauze en gingen daarna weer verder. Plotseling werd het erg donker en barstte er een hoosbui los. Mooi op tijd vonden we een schuilplek en na een kwartiertje konden we weer verder. Finn begon flink te gapen en het leek ons verstandig dat ie even aan zijn middagdutje begon. We fietsen terug naar het hotel en terwijl we de fietsen op slot gingen zetten ging Finn de regendans doen in de plassen. Een erg leuk gezicht. Terwijl Finn met Leinie even de kamer op gingen en Finn even ging slapen reed ik naar de supermarkt om de lunch te halen en een hdmi-kabel te kopen (was ik van huis vergeten). Zo kunnen we de laptop aansluiten op de tv’s in de hotels en kunnen we vanaf de harde schijf een dvd-tje kijken als Finn slaapt. Zo hebben we een relaxte avond en is het minder erg dat je vanwege Finn wat vroeger op de kamer bent . Nadat Finn weer wakker geworden is en we samen hebben gegeten gaan we weer op pad met de fiets. Wederom is het druk bij het zuidelijke puntje dus bewaren we de foto tot de volgende ochtend. Na een tijdje dreigt opnieuw de regen te gaan vallen en besluiten we de fietsen te stallen en te voet verder te gaan. Heerlijk lekker sloom slenteren en genieten. We besluiten het avondeten te nemen bij het Hardrock cafe. Daar eten we altijd wel 1 of meer keren in Amerika. Ook nu worden we weer prima geholpen en eten we redelijk. Finn smikkelt weer mee uiteraard en ons valt op dat we echt niet de enige zijn met een klein kind op reis. Na het eten gaan we weer richting Mallory Square en schiet Finn weer even in de stress bij de aanblik van Spiderman. We lopen rustig terug naar het hotel en zuchten.. Key West was erg leuk en morgen gaan we alweer weg. Op naar Miami.


Ps foto’s volgen nog, maar door de drukke dagen valt het niet mee op de blog op orde te krijgen. We lopen nu nog slechts een paar dagen achter .

Sawgrass Mills Mall

Vanochtend vroeg opgestaan na een goede nacht. Leinie riep me snel het balkon op, want er was veel activiteit buiten. Er was een golftoernooi gepland en voor alle deelnemers was er een lopend ontbijtbuffet uitgestald. Zou ik snel wat clubs huren en?..... Toch maar niet, alhoewel… toen ik enkele deelnemers de bal zag slaan… Dat kan ik beter! Uiteindelijk met zijn 3-en op het balkon ontbeten en daarna de hele boel weer naar beneden versleept om bij valet parking de auto op te laten ophalen en koers te zetten naar een mega outlet mall in Fort Lauderdale. Dit was zo’n 45 minuten rijden en toen stopten we op het parkeerterrein van de mall. Zag er zo van buiten niet zo heel groot uit, maar ik wist dat ie groot was dus dat zouden we nog wel uitvinden. Als eerste stopte we bij de Ralph Lauren winkel en toen we daar binnen aan het snuffelen waren voor ons aankomende neefje/nichtje barstte buiten een mag hoosbui los. Goede reden om binnen te blijven en uiteraard weer iets te kopen. En zo ging het eigenlijk de hele dag door. Terwijl we dachten dat ze niet veel hadden werden er wel weer leuke dingen voor Finn gekocht. Zelf slaagde ik natuurlijk (zoals elk jaar) bij Nike met schoenen en shirts en sokken. De kinderen op school zouden schrikken als ze me zouden zien lopen in de gymles zonder Nike kleren… Ook aten we nog heerlijk op de foodcourt en Finn liet maar weer eens zien gek op noodles te zijn. Papa’s halve bordje verdween weer in zijn buikie. Na de nodige uurtjes shoppen gingen we weer verder richting Coral Gables in Miami. Goed opletten met rijden dus, maar tomtom bracht me weer feilloos voor de deur van de Westin Coral Gables. Vriendelijke mensen en een prima kamer wederom. Omdat het shoppen behoorlijk lang duurde konden we nog maar even de straat op om even rond te kijken en een hapje te eten bij Denny’s. Smaakte prima en daarna rustig naar de kamer en ons opmaken voor de mooie maar lange rit naar Key West.

Van giraffe tot strand,

Vanmorgen vroeg eerst lekker ontbeten in het hotel en daarna even langs de walmart voor wat boodschapjes. We moeten natuurlijk wel wat te smikkelen en te drinken hebben voor onderweg. Onze eerste stop zou zij bij The Lion Country Safary even buiten West Palm Beach. Finn had geen zin om te slapen en begon een beetje te jengelen met nog een uurtje te rijden. Dat hield ie vol totdat we da afslag namen naar het park. Het werd ineens stil. Finn lag te slapen. Lekker was dat. We wilden em al die beestjes niet onthouden en we maakten em wakker. Dat was maar goed ook, want ons mannetje genoot van alles. Van de struisvogels, tot de leeuwen en de neushoorns en de zebra’s. Zijn grote favoriet was echter de giraffe. Vooral toen er eentje vlak langs de auto kwam lopen en deze was echt heel groot! Daarna even lekker met zijn 3-en de lunch buiten opgegeten op het parkeerterrein, voordat we weer verder reden naar Hallandale Beach. Ook dat was ietsje meer dan een uurtje rijden en uiteraard viel Finn nu wel gelijk n slaap. Bij het hotel aangekomen wisten we niet precies waar het hotel nu was. Tomtom zei bestemming bereikt, maar we twijfelden of we de golfbaan nu op moesten rijden of niet. Dat moest dus wel en we kwamen tussen de kouwe kak te lopen. Alleen valet parkeren en mega grote en/of luxe auto’s stonden er of gingen weer. En toch echt maar $61 betaald met priceline. Alle spullen werden naar boven gebracht en daar moest dus ff een tip betaald worden. De kamer was mooi en had een balkon en een hele mooie badkamer. Ruimte genoeg voor ons 3-en. Eerst maar even zwemmen dan met ons mannetje. Bij het zwembad aangekomen trok ons Finnetje weer veel bekijks van oude rijke oma’s ( zegt Finn) en zelfs 1 die 5 jaar in Nederland gewoond had en dus ook een paar woorden Nederlands sprak. Dat was leuk. Na lekker gespeeld te hebben zochten we wat te eten maar eerst wilde we even naar het grote zuster hotel van Westin, direct aan het strand. Daar konden we gratis parkeren (ok ook valet, met een tip van een paar dollar dus bijna gratis). In dat hotel keken we onze ogen uit. Mega groot en mega luxe en toch geen kouwe kak. Een supermooi zwembad ( 2 eigenlijk) en uitzicht op de oceaan. Hoewel lastig met de buggy, toch even het strand op en de voetjes in het water, wat overigens een heerlijke temperatuur had. Finn schoot in de stress, want hij is geen grote golven gewend en vond het maar niks. Al dat zand ook aan je handen en tenen (hij heeft toch echt een zandbak thuis…) en dan dat gekke water erbij. Dat wordt dus nog ff flink oefenen deze vakantie. Maar dit hotel daar hadden we ook graag gezeten! Al was het andere hotel ook heel mooi hoor. Toen werd het tijd voor een hapje eten en we hielden het simpel deze keer. Gewoon een gebraden kip gehaald bij de Publix en een brood erbij en een sappie. Finn kreeg een broodje pasta en at met ons mee en we zaten heerlijk op ons balkon te smikkelen. Finn ging lekker slapen en wij bleven nog even zitten. Morgen naar Sawgrass Mills Mall in Fort Lauderdale. Een hele hele hele grote outlet mall. Ben benieuwd of ze nog leuke spulletjes hebben. Daarna rijden we door naar Coral Gables in Miami, waar we zullen overnachten.

Outback, Money back

Deze ochtend startte we met een ontbijtje op onze eigen kamer. Had prima geslapen, maar was natuurlijk weer veels te vroeg wakker.. 5 uur dit keer dus we gaan licht vooruit. Finn sliep tot 7 uur en was gelijk in zijn ritme. Hij was gister natuurlijk uitgeput dus dat hielp wel. We begonnen om het stadje te bezichtigen, want daar waren we gister niet aan toe gekomen. Snel een parkeerplek gevonden en we begonnen onze wandeling en merkte al snel dat het weer lekker warm was. Na een tijdje waren onze ruggen nat van het zweet en had zelfs Finn een paar druppeltjes op zijn voorhoofd. We gingen bij de citadel even naar binnen en voor een paar dollar bekeken we hoe dit Fort dienst heeft gedaan vroeger. Leuk om te vermelden is dat we in deze hitte bovenop de citadel liepen met de buggy en Finn. Inderdaad we hadden em getild. Gekkenwerk maar ach….



Dat was best interessant, maar we gingen verder het stadje in en kwamen in allerlei kleine gezellige straatjes en kochten nog een veel te duur ijsje bij veel te chagrijnige winkelmedewerkers. Daarna weer naar de auto en naar de airco. We hadden een lange rit van 300km tegoed. Onderweg even gepicknickt en voor de rest lekker doorgereden en veel de cruise controle aangehad. Even na 4-en kwamen we aan bij ons hotel net nadat we nog even getankt hadden. IK probeerde net als altijd te pinnen aan de pomp, maar er werd om een postcode gevraagd. Dus heel bijdehand 90210 ingevuld naar de gelijknamige serie: Beverly Hills, maar dat lukte mooi niet. Dan maar aan de kassa betalen.


Aangekomen in het hotel, was het tijd om even lekker te zwemmen met Finn. Het water was heerlijk en Finn had natuurlijk weer even opstart problemen, maar vond het al snel leuk en we vermaakte ons een klein uurtje. Daarna ging ik met Finn even een slaapje doen en mama bleef nog een uurtje in de zon zitten en een boekje lezen. Finn viel supersnel in slaap en ik vermaakte me even met de laptop en internet. Toen kwam Leinie terug en maakten we ons klaar om te gaan eten bij de outback. Deze lag naast het hotel dus dat was makkelijk. Maar Finn dacht er heel anders over. Hij wilde maar niet wakker worden en we hadden echt een half uur nodig om er een klein beetje leven in te krijgen. Uiteindelijk konden we dan toch op pad.


Bij de outback bestelde ik The Melbourne (lekkere grote hap vlees) en Leinie de grootste Sirloin steak. Het smaakte ons uitstekend en Finn at ook een paar patatjes mee en dronk wat. Hij was nog steeds niet helemaal wakker.. Wakker werd hij pas toen de serveerster per ongeluk de borden uit haar handen liet glijden en de ketchup bovenop Finn en zijn buggy kwam. Gelijk paniek in de tent en zelfs de bedrijfsleidster kwam haar excuus maken en ze kwamen met spa rood en doekjes om de kleertjes en de wagen van Finn weer schoon te krijgen. We bleven rustig en maakte ons niet druk al was het wel wat zonde van vooral de wagen en zijn korte broek. Toen we de rekening kregen was het drinken op rekening van het huis gekomen en was er nog eens $20 vanaf gehaald. Dat vonden we dan weer zielig voor de serveerster en we maakte van de $23, toch maar $30. We vonden het netjes opgelost zo en hadden eigenlijk heel erg goedkoop en lekker gegeten. Het was tijd om naar het hotel te gaan en lekker te gaan slapen met zijn drieën Morgen naar Hallandale voor Miami en na Fort Lauderdale. Een hotel op een golfbaan. We zijn benieuwd.

St Augustine

Jetlag. Altijd iets waar je mee te maken krijgt de eerste paar dagen. Soms ben je het snel kwijt en soms duurt het effe wat langer. Ondanks het late naar bed gaan van 22.30, was ik om 03.00 alweer effe wakker en na wat draaien om 04.00 helemaal. Finn was nog in dromenland dus dat gaf ons mooi de gelegenheid om dag 1 van ons blog te maken. Nog zonder foto's, die volgen later.
Nadat Finn zo rond 5 uur ook wakker begon te worden, kwamen we langzaam in beweging. Spullen weer bij elkaar rapen, even lekker douchen en de hele zooi weer naar de (grote :-)) auto slepen. Nog even goed gekeken en het is de KIA Borrego. Had er nog nooit van gehoord, maar hij is heerlijk ruim en rijdt prima. Zeer zeker groter dan een midsize SUV!
Na alles rustig gedaan te hebben gingen we naar Denny's voor een eerste Amerikaans mega ontbijt. Was best lang geleden dat we iets gegeten hadden dus dat ging er wel in. De worstjes werden volledig door Finn opgeëist. Meneer vond ze erg lekker..
Na het ontbijt snel de laatste spullen gepakt en uitgecheckt. We gingen rijden naar St. Augustine. Het, of één van de oudste stadjes in Amerika. De tomtom ingesteld zodat we via een Walmart er naar toe zouden rijden. Na iets meer dan een half uur stonden we weer voor zo'n megawinkel. We moesten natuurlijk van alles hebben. Koelbox, boodschappen en natuurlijk een bal voor Finn. $116 armer gingen we weer verder richting eindbestemming.
Het was niet druk en rond lunchtijd arriveerden we in het Holiday Inn te St Augustine. Daar nuttigden we de lunch die we eerder gekocht hadden en het smaakte weer heerlijk. Helaas was het zwembad stuk, dus zat er niets anders op dan na een outletcenter te rijden. Hoewel de tomtom ingesteld op de Prime outlets, kwamen we er onderweg achter dat de premium outlets meer te bieden hadden. Omdat ze dicht bij elkaar lagen was dit geen probleem en parkeerden we ons "huis" tegenover de Tommy winkel.
En zo liepen we een uurtje of 2 langs allerlei winkeltjes, maar wisten we ons goed in te houden en kochten slechts wat shirts voor Finn bij de Gap en 2 shorts voor mezelf bij Nike. Het was behoorlijk warm dus we sloten af met wat drinken en gingen weer richting hotel.
We hadden mega zin in Pizza en die zat op loopafstand van ons hotel. Als we vroeg zouden gaan eten dan konden we vanavond nog even het stadje bezichtigen. Dus voor 6 uur liepen we naar de Pizzahut en konden we lekker smikkelen. We namen samen de favoriete pizza van Leinie, want dat is ruim voldoende voor 2 personen. Voor Finn hadden we voor $3 spaghetti. Dat was natuurlijk veel te veel voor em. Bovendien zat ie mee te smikkelen van ons. De spaghetti bleef dus staan (niet erg voor $3). Finn werd erg moe nu en stortte haast in. We rekenden af en besloten de volgende ochtend het stadje in te gaan en nu Finn te laten slapen. Zelf konden we ff bloggen en relaxen, want we waren zelf ook nog wat moe.
Zo gebeurde het dat Finn lag te slapen even na 19.00. Dat Leinie om 20.00 uur plat ging en ik met laptop op schoot in slaap viel en deze om 21.00 weg legde en ook in diepe slaap viel. Morgen St. Augustine in en dan door naar Port St Lucie. Een rit van 300 km om zo in de buurt te komen van Fort Lauderdale en Miami.

Eindelijk, dag 1

Eindelijk was het dan zover. Na zware weken op school (dubbel zwaar, door het warme weer in Nederland) en een zeer boeiend WK met een onfortuinlijke afloop…., was het tijd om de WK kater in Florida weg te spoelen. Ideaal om juist dan lekker weg te gaan.

Door alle drukte was het nog een hele klus om het huis een beetje schoon achter te laten en alles goed te plannen voor vertrek. Maar dankzij het goede plannen en inpakken van Leinie en omdat ik alles weer goed geregeld had (zelfs nog tijdens het volkslied van Oranje in de finale) konden we maandag op stap richting schiphol. Omdat we deze keer pas om 14.00 uur vlogen konden we gewoon de wekker op 7 uur zetten en dat was zelfs een beetje uitslapen al lag ik er na zondag natuurlijk niet al te vroeg in, maar ondanks de deceptie wel redelijk geslapen. Na een laatste check, konden de spullen in de auto en konden we nog rustig ontbijten en Finn in zijn kleren hijsen en zelf ook redelijk rustig aan doen. 9.24 uur zou de trein gaan en dat haalde we dit keer (i.t.t. vorig jaar..) makkelijk. Toch nog zweten, want het was weer lekker warm en benauwd. Zal in Florida niet veel anders zijn.

Keurig kwamen we om 10.15 uur bij de bagage drop-off (thuis al ingecheckt bij onze vrienden van Martinair en de boardingpassen uitgeprint)en niet heel veel later waren we de rugzak en de koffer kwijt en konden we nog wat laatste spulletjes voor Finn kopen. De paspoort controle was ook zo klaar en we hadden nog anderhalf uur voor het boarden. Even iets gegeten en nog wat boekjes voor Leinie gekocht en daarna rustig naar de gate alwaar we na even gewacht te hebben om iets voor 13.00 konden gaan boarden. Natuurlijk duurde het nog tot half 2 voordat we het vliegtuig in konden, maar we hadden prima plekken. Op de 2e rij in economy class. Niet te smal en genoeg beenruimte. Omdat Finn tussen ons inzat hadden we vrij veel bewegingsruimte en konden we zelfs ons hoofd opzij leggen tegen het stoeltje van Finn. Dat viel niet tegen van Martinair. Raar blijft dan wel dat je maar 2 of 3x drinken krijgt en de rest zelf betalen moet. Maar ach je vliegt wel rechtstreeks en dat is toch ook wel wat waard. Doordat er natuurlijk weer passagiers (te) laat kwamen en omdat het natuurlijk weer erg druk was op het vliegveld duurde het toch nog tot 14.50 uur totdat we gingen opstijgen. Ruim 3 kwartier vertraging maar we konden nog wat inhalen onderweg en het leek erop dat we een minuut of 20 later dan de geplande 18.00 uur Orlando tijd zouden gaan landen.

Overigens waren er behoorlijk wat bekende Nederlanders op schiphol: Mark Huizenga, Olympisch judo kampioen in 2000. July, danseres bekend van Dancing with the stars en de persoon die met zijn hele familie in het vliegtuig zat: Danny de Munk.

De vlucht ging prima en het eten was niet verkeerd. Finn kreeg gebakken aardappeltjes, boontjes en kipnuggets. Dat ging er makkelijk in al was het natuurlijk wel “zelf doen” voor ons mannetje. Een yoghurtje toe en wat drinken en zijn buikie zat vol. Toen was het wachten op een slapie, maar dit wilde niet zo vlotten met Finn. Hij schrok steeds wakker dus hielden we em maar bezig met spelletjes en boekjes lezen.. Ondertussen ook zelf wat gegeten en dat viel ook niet tegen. Het was prettig dat we beide aan de buitenkant zaten en dus makkelijk op konden staan en naar toilet konden gaan en/of met Finn even konden lopen.

Natuurlijk slaat toch op een geven moment de verveling een beetje toe. Maar Finn viel dan toch in slaap en wijzelf konden ook even de ogen sluiten. Best een hele zit die negen uur in een vliegtuig, maar dit jaar geen overstap dus dat gaf wel wat rust. Het laatste uur lag Finn lekker op mijn schoot te slapen en kon ikzelf ook even lekker wegdutten. En dat is heerlijk met zo’n klein lief mannetje op schoot.

De landing ging probleemloos en we stonden om 18.30 uur stil en de deuren gingen open. Supersnel hadden we al onze spullen weer gereed en het stoeltje weer aan de trolley gebonden. Dat ging goed en we konden op weg naar de paspoort controle. De rij die daar stond die viel reuze mee! Duurde uiteindelijk toch nog wel ff en de mensen die achter ons stonden waren nog eerder aan de beurt ook omdat er steeds meer poortjes open gingen. Maar klagen deden we niet want we waren er nog redelijk vlotjes doorheen gekomen. Daarna op weg naar de bagageband waar alles er snel was, maarrrrr… Dan ben je er nog niet. De bagage moet weer op een andere band en die gaat weer helemaal naar de hoofd terminal en wij gingen naar de handbagage check. Alles weer af en los en gelukkig ging ook dit weer soepeltjes. Daarna met het treintje naar de hoofdterminal en wachten op de bagage. De rugzak was er snel, maar daarna stond bijna het hele vliegtuig te wachten op nog 1 of meer bagage stukken. Dit duurde toch wel weer 20 minuten. De koffer kwam gelukkig ook en toen naar Alamo om de papieren voor de auto in te vullen. Ook hier weer een tijdje wachten, maar wel grappig dat Danny de Munk achter me stond en ik even aan de praat raakte. Uiteindelijk aan de beurt en de papieren waren snel geregeld. Nee geen aanvullende verzekering graag mevrouw, wat trouwens netjes gevraagd werd en er werd niet doorgezeurd. Toen alle spullen weer verzameld en op zoek naar de auto in de parkeergarage en we werden vriendelijk geholpen door de Alamo medewerker. We hadden de keuze uit Jeep Liberty, Hyundai Santa Fé en de Kia Sorento, nieuwe en oud model. Het werd de Kia. Maar dan een model nog groter dan de Sorento. Mega veel laadruimte en dat ging dus prima passen. Leinie ging voor het uiterlijk en ik ging voor de ruimte. We waren het eens..gelukkig!

Snel alle spullen ingeladen (wat heel erg gemakkelijk ging!) en het stoeltje vastgezet. Tomtom op de iphone gestart, wat altijd even duurt, maar uiteindelijk bracht ie ons probleemloos naar het hotel. Daar snel bedje voor Finn klaargemaakt en ik ging op zoek naar een melkie voor zijn kleine mannetje. Aan de bar beneden kreeg ik gratis een kartonnetje melk mee, maar eenmaal boven gekomen was Finn al in diepe slaap. Toen ging ik nog even op zoek naar een snack en wat te drinken voor ons en om 22.00 uur lag ik uiteindelijk in bed en keek nog even naar het honkbal. Half elf was het tijd om te slapen. Moe maar blij dat alles goed gegaan was. Morgen naar St. Augustine.